Heavy MetaL

   Ülkemizde medyanin yutturmaya çalistigi bir yalan var. Türkiye'deki Rock ve Metal dinleyicisinin, 70'li yillardaki Rock yaptigini ima eden gruplara dayandigi ve o kusaktan ilham aldigi. Dünyada günümüzdeki Rock'in dayandigi ülkeler Ingiltere, Amerika ve biraz da Almanya'dir. Onlarin haricinde Heavy Metal 80'li yillarin basinda tüm dünyada ayni anda çikmis ve yayilmistir. Aslinda Heavy Metal Metal'in kökeninin Rock ve Blues'a dayandigi hikayesi de palavradir. Bunu ya müzige ticari olarak yer vermek isteyenler uyduruyor ya da bu müzigin disindaki insanlarin bu müzigi sözde objektif özünde subjektif tahlillerine dayaniyor. Heavy Metal ilk olarak 20'li ve 30'lu yillarda, Ingiltere'de agirsanayi (Heavy Metal) isçilerinin ve gençliginin sinif ayrimina karsi üzerlerine demir, zincir ve metal takilar takarak yaptiklari protest müzik olarak çikmistir. Ancak bu yillardaa yapilanmüzigin içerigi ve türü hakkinda kesin kayitlar yok. 70'li yillarda Ingiltere'deki müzik piyasasi (günümüzde Türkiye'de gözlemlenen sekilde) asiri kirlenmisti. Punk müzigi bile kisa bir direnisten sonra sistemin içine çekilmis, Punk, toplumun alt tabakadan sömüremedigi gençleri, farkettirmeden soyut bir hayatla ve uyusturucuyla yoketmeye çalistigi bir müzik haline gelmisti. Iste tam o siralarda Imgiltere'de ekonomik istikrarsizligin ve müzik piyasasindaki bu kirliligin arttigi bir ortamda NWOBHM (New Wave Of British Heavy Metal) ortaya çikiyordu ve kisa sürede yayiliyordu. Bu sürecin en büyük gruplari Iron Maiden, Saxon, Judas Priest, Def Leppard, Samson gibi gruplardi. Ama asil önemlisi 80'li yillarin basinda tüm dünyada bu gelismeye parelel olarak her yerde mantar gibi bitiyordu. Türkiye'den Yunanistan'a, Ingiltere'den Bahamalar'a, Endonezya'dan Kazakistan'a, Bulgaristan'dan Arjantin'e, Hindistan'dan Isveç'e, Meksika'dan Güney Afrika'ya, Avusturalya'dan Brezilya'ya, her yere... Heavy Metal sinir tanimiyordu. Dil, din, irk, ideoloji, sinif tanimiyordu ve bunu kapitalist bir sömürü araci olarak degil, tanimlanamaz bir sekilde her yerde, ayni anda yapiyordu. Sosyologlar ve psikologlar bunu birtürlü anlam veremiyordu. Bu onlarin yetistirdigi düsünce yapilarina ve kaliplarina aykiriydi. Zaten yillardir sosyologlarin ve psikologlarin Heavy Metal'i bir türlü anliyamadiklari için yaptiklari tek sey, çamur atmak olmustur. Türkiye'de de Heavy Metal 80'li yillarin basinda ortaya çikti ve bunun en yogun oldugu yer ise Ankara'ydi. Yoksa denildigi gibi kökenlerini Erkin Koray'dan, Cem Karaca'dan, Mogollar'dan aldigi falan yoktu. 60'karda ve 70'lerde bunlar kendilerini daha çok Anadolu pop olarak tanimliyordu. O yillarda Türkiye'de Zeppelin, Pnk Floyd, Deep Purple dinleyen çok az insan vardi. Ya bunlar bir avuç zengin çocugu ya da her nasilsa bu müzigi farkeden bir avuç insandi. Heavy Metal'in Türkiye'de Ankara'dan çikisi ve yogun bir sekilde yasanisin çesitli sebepleri olabilir. Bunu Ankara'nin ögrenci ve memur sehri olusu, siniflararasi uçurumun daha esnek olusu, üniversiteler ve kolejler, havasi, iklimi ve Kemalist devrim doktrinin yeniden yarattigi bir sehir olusu ve insanlarin bu ülkü içinde yogrulmus olmalari. O dönemde Ankara'da en yogun bölgeler Hacettepe, Üniversitesi ve Tunali Hilmi gibi yerlerdi. Özellikle Hacettepe Tip ve Hacettepe Üniversitesi HM'in kalesi gibiydi. Diger üniversiteler ve kolejler de bundan payini almislardi. En çok dinlenen gruplar ise Iron Maiden, Hellowen, Saxon, Judas Priest ve AC/DC idi. Ankara Polis Radyosu'ndan yayinlanan "Rock Dünyasindan" programiyla bugün hala TRT'de Rock Market programini yapan DJ. Dr. Sener Yildiz'in bu müzigin sevilmesinde ve yayilmasinda büyük payi vardir. Ankara ismini bulmustu: "Ankara Rock City"
O yillarda yasanan güzel günlerin anilari hala dillerdedir. Ankarabu misyonunu 80'li yillarin sonuna kadar sürdürdü. 88-90 arasinda Izmir, 89-91 arasinda Bursa ön plana çikmisti. Istanbul ise ancak 90'li yillarin basinda ön plana çikmisti. Hisar, Akmar Pasaji ve sonra Galata Köprüalti birer mekan olmuslardi. Özellikle Galata Köprüalti, Ankara gibi bugün de anlatilan bir efsane haline geldi. Dünya üzerindeki belki de en güzel yerdir ve yasananlarda hiçbir sekilde zorlama ve özentilik yoktu, saf içtenlik vardi.Köprü yandiktan sonra mekan Taksim'e kaydi. Bu kayisla beraber yavas bir kirlenme ve bu müzigi burjuvazinin kesfi de basladi. Sonrasi malum... Türkiye'de ilk önce Heavy Metal kitsellesti. Yoksa yutturulmaya çalisildigi gibi Rock'in ve Hard Rock'in evrimiyle degil. 80'li yillarda gelisen süreçte, sonra sonra gençler Led Zeppelin'i, Deep Purple'i, kesfettiler, Hard Rockçi oldular. Pink Floyd'u Bob Dylan'i John Lee Hooker'i, kesfettiler Rockçi oldular, Blues'cu oldular. Sex Pistols'u kesfettiler Punk oldular, iddia edilenin aksine bir gelisim gözlendi. Yoksa TV'de çikan pop eskilerinin dedigi gibi "Biz onlarin babasiyiz, onlar bizim yolumuzdan gidiyor" falan degil. Gençler onlari sonradan tanidi. Bu iskele babalarinin ögrettigi bir ögreti degil, tamamen gençligin içinden çikarak gelisen bir müziktir. Bugün biz onlarin sayesinde degil, onlar bizim sayemizde varlar. Bu palavralari yutturacaklarini saniyorlarsa yaniliyorlar. Direnecegiz. 80'li yillarda, solcular Heavy Meatlcilere "Kenan Evren gençligi" diye saldiriyorlardi. Gelisen süreçte kimin Kimin Kenan Evren gençligi oldugu ortaya çikti. Heavy Metal darbenin yaratmak istedigi genç tipine aykiri kalmis, tamamen bir altkültür olarak gelismistir. Tarih en büyük yargiçtir. Heavy Metal iynanmak istenen oyunu bozmus ve bazilari için bir çikis olmustur. Heavy Metal'in dogum yeri Ingiltere'nin büyük kentlerinin arka sokaklari, isçi mahalleleri ve alt tabaka insanlarinin toplandigi gettolardir. 70'li yillarin baslarinda, Ingiltere'nin içine düstügü ekonomik bunalim ortasinda, agir sanayinin en pis islerinde çalisanlarin veya böyle bir is bile bulamamis issiz gençlerin içi öfke dolmustu. Her türlü kurulu düzene akrsi önce güvenlerini yitirdiler ardindan nefret ve öfkeye bulandilar. Onlarca yil öncesinde, Amerika'da kölelik zamaninda (gerçi köleligin kalkmasi hiçbir seyi degistirmemisti) zenci kölelerin ezilmisligi, kimliksizligi içlerindeki duyguyu müzikle disa vurmalari sonucu ortaya çikan hüznün destani Blues, 50'li ve 60'li yillarda tüm dünyayi sarmisti. Ingiltere ise bu salginin tam ortasinda kalmis, zenci ustalarinin pesinden giden ama kendi ruhlarinin müzigini de yaratan bir yigin beyaz genç, müzikleri ile ilahlasmisti. Ama 70'ler hiç de parlak degildi.Çöken bir ekonominin ortasinda yokolus baslamisti her yönü ile. Yoksul, ezilmis ve yarinsiz bir gençlik baskaldiriyordu ucuz sözlerle kendi parçasini kurtarmaya çalisan sisteme ve sistemin bekçilerine. V e yüzlerce grup, öncülerinin blues'unu alip, yasadiklari sert hayata uydurmustu. Baslarda sadece kendi aralarinda taniniyor, seslerini birbirlerine duyurabiliyorlardi. Ama kisa sürede bu ses büyüdü ve kendilerini kontrol edip, sürü gibi görenlere karsi bir intikam çigligina dönüstü. Ortaya çikisindan yillar sonra bu baskaldiri müzigine bir isim konacakti. Isçi kisminin en ezilmis kisminin, agir sanayi isçilerinin içinden dogan bu isyan, Blue Öyster Cult'in menejeri tarafindan vaftiz edilecek ve Heavy Metal adini alacakti......